Susan Sarandon

Urodziła się 4 października 1946 roku jako najstarsza z dziewięciorga dzieci piosenkarza big-bandu, który później zaczął pracować jako producent telewizyjny. Jako najstarsze dziecko w rodzinie musiała pomagać matce, gospodyni domowej, w prowadzeniu domu i wychowywaniu młodszego rodzeństwa.
Po ukończeniu szkoły średniej kontynuowała naukę na katolickim University of America. Aktorstwem zainteresowała się dopiero po tym, jak wyszła za mąż za aktora Chrisa Sarandon. Towarzyszła swojemu mężowi w przesłuchaniach i tak zaraziła się bakcylem aktorstwa. Razem z mężem pracowała w zespole teatralnym Garrick Players, razem z nim też udała się na przesłuchania do filmu "Joe" (1970). Wygrała przesłuchanie i zadebiutowała na dużym ekranie. Wkrótce potem otrzymała rolę w operze mydlanej "A World Apart", a w 1971 pojawiła się w filmie "La Mortadella".
Jej kariera rozwijała się i w 1975 roku zagrała w kultowym filmie Jima Sharmana "The Rocky Horror Picture Show", gdzie jako Janet Weiss wystąpiła u boku Tima Curry. W tym samym roku wystąpiła razem z Robertem Redfordem w "Wielki Waldo Pepper" George'a Roya Hilla, obrazie opowiadającym o pionierze lotnictwa.
W 1979 roku rozwiodła się z Chrisem Sarandon i związała się z filmowcem Louisem Mallem. Jemu właśnie zawdzięcza dwie świetne kreacje. W 1978 roku zagrała w dramacie "Ślicznotka", gdzie opiekowała się 12-letnią prostytutką (Brooke Shields), a dwa lata później za rolę w "Atlantic City" otrzymała swoją pierwszą nominację do Oscara. W 1983 roku wystąpiła w kontrowersyjnym horrorze Toniego Scotta "Zagadka nieśmiertelności", gdzie zagrała panią naukowiec uwiedzioną przez wampira (Catherine Deneuve). Film wywołał pewnego rodzaju skandal, a prasa rozpisywała się o scenie miłości lesbijskiej z Catherine Denevue. Głośno było też o jej romansach z partnerami filmowymi, o których donosiła prasa brukowa. Łączono ją z Davidem Bowie, Donem Johnsonem, Richardem Gere, Warrenem Beatty, Jackiem Nicholsonem.
Kariera aktorki nie ucierpiała na tym, a wręcz przeciwnie - nabrała znacznego tempa. Świetne kreacje stworzyła w "Czarownicach z Eastwick" (1987), "Bull Durham" (1988), "Styczniowy człowiek" (1988) i "White Palace" (1990). Za rolę kelnerki, która razem z przyjaciółką (Geena Davis) wyrusza w podróż przez Stany Zjednoczone w "Thelmie i Louise" (1991) Ridley'a Scotta otrzymała kolejną nominację do Oscara, Złotego Globu oraz nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej.
W latach 90-tych stworzyła kolejne wielkie kreacje - kobiet dojrzałych, pełnych życiowej mądrości, matek. Ponownie została nominowana do Oscara za rolę w "Olej Lorenza" (1992) i "Klient" (1994), aż wreszcie doczekała się upragnionej statuetki Amerykańskiej Akademii Filmowej za rolę zakonnicy Helen Prejean, która próbuje pomóc skazanemu na śmierć mordercy (Sean Pean) zaakceptować wyrok w "Przed egzekucją" (1995). Bardzo dobrze odebrane zostały także jej inne filmy: "Małe kobietki" (1994), "Półmrok" (1998), "Mamuśka" (1998).
http://www.kinomaniak.pl/osoby/susan_sarandon/biografia.php

powrót do strony głownej ...